Anasayfa » Tabiat » Erguvan – Cercis Siliquastrum
Boğazın simgesi erguvan ağacı

Erguvan – Cercis Siliquastrum

Erguvanlar geçip gittiler bahçelerden
Geriye sadece erguvanlar kaldı – Hilmi Yavuz

Halk arasında ‘zazalak’ ve ‘gelin yemişi’ adlarıyla da bilinen erguvan için 15. yüzyılda Anadoluda şenlikler düzenlenmiştir. Mor, lila, pembe tonları arasındaki çiçekleri Türk mutfağında salatalara renk ve lezzet vermek için kullanılmıştır. Erguvanın sert ve güçlü dalları baston yapımında kullanılır. Kerestesinin iyi cila kabul etmesi sebebi ile mobilya sanayinde kaplama tahtası olarak kullanılır.

Erguvan, baklagiller familyasından olup mercimek, nohut, fasulye ve yer fıstığı bitkileriyle yakın akrabadır. On metreye kadar boylanabilen, tek gövdeli, yaprak döken, çalı görünümünde bir ağaç türüdür. Anavatanı Güney Avrupa ve Batı Asya’dır. İspanya, Fransa, İtalya, Hırvatistan, Yunanistan, Bulgaristan, Suriye, Irak, İran, Lübnan, Ürdün’de sıkça rastlanır. Türkiye de Ege, Marmara ve Güneydoğu Anadolu bölgesinde bulunur. Deniz seviyesi ile 1370 metre yükseklikler arasında orman olarak dere kıyılarında, vadilerde, yamaçlarda bulunmaktadır.

Kurak iklime dayanıklıdır. Kışın yaşanan don olaylarından çok az etkilenirler. Hızlı büyüyen bir ağaç türüdür. Tohum ve veya dalından toprağa ekilerek çoğaltılır. Hafif, süzek, kumlu tınlı toprağı sever.

Yaprakları 2-4 cm sapın üzerinde 7-12 cm çapında böbrek şeklinde tüysüz, tabandan 7 damarlıdır. Dal üzerinde karşılıklı dizilir. Yaprakları tıp alanında kullanılmaktadır. Kabuk ve yaprağından elde edilen çayı idrar söktürücü özelliktedir. Sık idrara çıkararak ve terleterek vücuttaki zararlı maddelerin dışarı atılmasını sağlar. Ancak doktor tavsiyesi olmadan kullanmayınız.

Nisan ayı sonu Mayıs ayı başında yapraklanmadan önce sürgünler, dallar ve gövde üzerinde salkım şeklinde pembe-mor renkli çiçekler açar ve çiçeklenme bir kaç hafta sürer. Çiçekleri yaklaşık 10 çiçeğin salkım halindedir. Çiçekler 1-2 cm sap üzerinde, ~5mm çanak, ~1mm pembemsi dişler, 15-20 mm parlak pembemsi taçtan oluşur. Bu çiçeklerin bir önemli özelliği de toprağa azot bağlamasıdır.

Baklamsı meyveleri sonbaharda olgunlaştığında kızıl-kahverengi renk alır.

Cevapla

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar işaretlenmelidir *

*